พุธที่ 22 นี้ขอโดดงาน หายหน้าหายตาไปจนถึงวันอาทิตย์เลยนะคะ จะแอบหนีเที่ยวเวียดนามเจ้าค่ะ จริงๆแล้วตั้งใจจะไปญี่ปุ่น แต่พอทุบกระปุ๊กแล้ว เครื่องก็ลงจอดเวียดนามเสียดื้อๆ ไม่ยอมบินต่อ...แฮะๆ...แล้วจะถ่ายรูปมาฝากนะค๊า
แวะมาตามข่าวค่ะ ไม่รู้ว่าคนหนีไปเที่ยวกลับมาหรือยัง คิดถึงจัง แล้วก็อยากดูรูปด้วย อยากให้รู้ว่ามีคนทางนี้รอดูอยู่นะจ๊ะ
อย่าให้เค้ารอเก้อเน้อ
รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ ทำมั้ยคนไปเวียดนามไม่แวะมาส่งข่าวบ้างน้า กลับมาหรือยังเอ่ย...
รอเหมือนกันค่ะ ไม่เห็นมาเลย สงสัยจะติดใจอาหารเวียดนามแล้วมั้งค่ะ คุณโบ
แฟนจะไปเหมือนกันค่ะ วันจันทร์หน้า
กลับมารายงานตัวแล้วค้า!!!
แฮะๆ กลับมาปุ๊บก็มีงานรอเพียบเลย ทามไม่ทันๆเลยเจ้าค่ะ เป็นเหตุให้กว่าจะมารายงานตัวก็ปาเข้าไปเกือบถึงวันงาน Outlet แล้ว
คุณโบขา อาหารเวียดนามอร่อยมากค่ะ โชคดีที่ได้เพื่อนชาวเวียดนาม พาไปทานร้านชื่อดังของเค้าที่ฮานอย คนแน่นยังกับแจกฟรีเลยค่ะ แล้วจะรีบนำรูปสวยๆมาฝากนะเจ้าคะ
ไม่นะคะคุณเปิ้ล บี๋สนุกสนานเฮฮากับอาหารเวียดนามแค่สองวันแรกเท่านั้นค่ะ หลังจากนั้นก็โหยหาส้มตำบ้านเฮายิ่งนัก กลับถึงบ้าน วางกระเป๋าปุ๊บ ก็ขับรถออกไปตามหาน้ำตก ส้มตำ ข้าวเหนียวทานทันที...ของมั๊กจ้า อิ อิ อิ
ขอแอบมานั่งรอดูรูปทริปเวียดนามด้วยคนค่ะ เผื่อจะได้ตามรอยไปเที่ยวบ้าง
รสนิยมตรงกันเลยค่ะคุณบี๋ แบบนี้นัดหม่ำกันได้เลยนะเนี้ย อิอิอิ ว่าแต่อยากกินขนมของโบบ้างมั้ยค่ะ เดี๋ยวไป outlet จะหิ้วไปฝากจ้า (บังคับกินเลยนะเนี้ยเรา ห้ามหนีเค้าน้า...)
ต้องขอออกตัวก่อนค่ะว่าแผนการเที่ยว trip นี้ยังไม่ค่อยโอเคค่ะ เพราะว่าไม่ค่อยมีเวลาเที่ยวกัน อีกอย่างเที่ยวคราวนี้ไม่ได้หาข้อมูลเลยค่ะ ให้เพื่อนที่เวียดนามวางแผนให้แบบง่ายๆ ก็เลยรู้สึกว่ายังเที่ยวไม่ถึงเวียดนามเท่าไหร่นัก
คุณโบขา ตักบาตรห้ามถามพระน๊า ถามอย่างนี้เค้าก็เขินแย่ซิค่ะ ว่าแต่ว่าขอสองเลยนะคะ อิ อิ อิ
และนี่ค่ะ...คือที่มาของท่านผู้เฒ่าเต่าที่คุ้นหูกันมานาน
มีเต่าเรียงรายกันอยู่ประมาณ 40-50 ตัว สังเกตุดูให้ดีเต่าแต่ละตัวจะมีรูปร่าง หน้าตาไม่เหมือนกันเลย เพื่อนชาวเวียดนามเล่าให้ฟังว่า บนหลังเต่าพวกนี้จะเป็นหินที่จารึกชื่อและประวัติของบัณฑิตท่านต่างๆที่สำเร็จการศึกษา (หากข้อมูลที่ถ่ายทอดมาผิดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ เนื่องจากไกด์กิติมาศักดิ์ของเราก็มักจะเนียนดำน้ำอยู่เรื่อยๆ)
ที่นี่จะเหมือนที่อินเดียอยู่อย่างหนึ่งค่ะ คือ เค้าจะบีบแตรรถกันอย่างกระหน่ำ summer sale มากค่ะ แต่คิดดูอีกทีบี๋ว่ากดแตรกันมากยิ่งกว่าอินเดียเสียอีกค่ะ
กดแตรกันอุตลุตจนบางครั้งเราก็อดขำไม่ได้ค่ะ ก็ลองคิดดูซิคะว่า เจ้ามอเตอร์ไบค์คันนี้ (คนที่นี่เค้าเรียกอย่างนี้ค่ะ) กดแตรมาก่อนเห็นตัวซ่ะอีก กดมาตั้งแต่หัวโค้งโน้น ครั้งเดียวไม่ได้นะคะ อย่างน้อยต้องมี 4 ที่นี่เค้าก็หัวใสนะคะ ประดิษฐ์แตรรถที่เสียงเป็นแบบ เอ่คโค่ กดเพียงครั้งแต่ได้ตามมาอีกสี่ลูก! คิดดูซิค่ะกดสองครั้งแต่ได้เป็นสิบครั้ง โอ้ววพระเจ้า
ว่าแล้วเราก็หลีกหนีจากความวุ่นวาย ขึ้นรถไฟแบบตู้นอนระดับ VIP ไปทางเหนือสุดของเวียดนามดีกว่าค่ะ เดี๋ยวเราจะไป Sapa กันค่ะ : - )
((โปรดติดตามชมตอนต่อไปค่ะ))
มารอชมต่อค่ะ ว่าแต่คนพาเที่ยวจะมีเวลามาลงไหมเนี้ย ที่งาน outler แอบเห็นง่วนกับการนับ นับ นับ และก็นับ ก็แบบหน้าดำคร่ำเครียดมากเลยค้า ถ้าเมื่อยยังงัยเปลี่ยนมือกันให้เค้าช่วยก็ได้น้า แล้วต่อไปนี้เวลาตักบาตรเค้าจะไม่ถามก่อนอีกแล้วจ้า 555
ha ha ha นับเสร็จแล้วจ้าคุณโบเจ้าขา มือขยันยังไม่ต้องจ้า...อะนะ...ตามมาแซวเราถึงนี่เชียว
มาค่ะเราไปเที่ยวเวียดนามตอนจบกันดีกว่าค่ะ
นี่ไงค่ะ โฉมหน้าของตู้นอนระดับ VIP ของเรา ซึ่งจะมีแขก VIP ที่ไม่รู้จักกันเลย อัดรวมกันอยู่เป็นปลากระป๋องทั้งหมด 6 ตัว เอ๊ย คน ราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน นี่ยังไม่นับรวมสัมภาระของนักเดินทางทั้ง 6 อันประกอบด้วย ชายชาวฝรั่งร่างใหญ่ 3 ท่าน และกระเหรี่ยงคอยาว เอ๊ย คนไทยอีก 3 หน่อ
สังเกตุจากหน้าตานางแบบกิติมาศักดิ์ของเราซิคะ พอจะเดาอารมณ์ออกกันมั้ยคะ ว่ากำลังคิดอะไรอยู่....ถูกต้องค้า....''แล้วคืนนี้ตูจานอนยังไงเนี้ย''
อ้อ...สังเกตุเห็นหมอนลายสก๊อตสีเหลืองน่ารักบนชั้นที่สองมั้ยคะ...น้านแหละค่ะ...อย่าได้วางใจเชียวค่ะ หลงนอนเข้าไป โอ้โหคืนนั้นคันยุกยิกไปทั้งศรีษะ แทบจะกระโดดหน้าต่างไปเลยทีเดียวเชียว
กิจกรรมท่องเที่ยวของที่นี่ส่วนมากจะเป็นกิจกรรมเดินป่า ขี่มอเตอร์ไบค์หรือรถ 4 wheels ลุยป่า ชมทัศนียภาพของขุนเขาและน้ำตกที่สวยงาม
แน่นอนค่ะ...เราเลือกการเดินแน่นอน ในภาพเป็นช่วงเริ่มต้นของการเดิน โดยมีชาวเขาเผ่าม้งดำเป็นไกด์บ้าง ขายของบ้าง ตามประสา
เช้าวันนั้นใช่เวลาเดินอยู่เกือบ 4 ชั่วโมง ทุลักทุเลใช้ได้ทีเดียวค่ะ เนื่องจากฝนหยุดๆตกๆตลอดทั้งวันเลย ทั้งหมอก ทั้งลื่น เดชะบุญที่มีชาวเขานั่งขายเผือก ขายมันระหว่างทาง (เกี่ยวกันมั้ยเนี้ย) ทำให้กะเหรี่ยงอย่างเรามีกำลังใจที่จะอยากมีชีวิตต่อ เพื่อเดินกลับให้ถึงโรงแรมให้จงได้!!
ประสบการณ์แห่งความประทับใจเลยนะค่ะ คุณบี๋ แต่ดูจากการเดินทางแล้ว แม่ๆ ที่ต้องกระเตงลูกด้วยแบบพวกเรา คงไม่เหมาะกับการเที่ยวแบบนี้แน่ๆ เลย ก่อนขึ้นเครื่องเค้ามีที่รับฝากลูกมั๊ยค่ะ
ถ้ามีทริปนี้ก็น่าสนใจค่ะ...อิ อิ อิ
โอ๊ะ โอ๋ หน้าตาได้อารมณ์มากๆ ถึงว่าสิ ตอนที่เจอกัน ถามว่าสนุกมั้ย ต้องยืนนึกนาน เหมือนผ่านเหตุการณ์อะไรมาบ้าง หรือ คิดอยู่ว่าสนุกตรงไหนน๊า แต่ไม่เป็นไร อาหารถูกปากเนี่ย อยู่ที่ไหนก็มีความสุขค่ะ ไว้ทริปหน้า มีอะไรดีๆก็มาเล่าสู่กันฟังอีกนะคะ เผื่อจะจัดร่วมก๊วน shelter web ไปเที่ยวไหนกันบ้าง ก็ไม่ขัดข้องนะคะ แต่ถ้าที่นี่ขอ ขอ ขอ บาย ค้า...
ปล.ภาพตึกบ้านเค้าสวยดีเหมือนเนอะ สีสันสดใสดีค่ะ
ha ha ha คุณบีขา ที่รับฝากเด็กน้อยเหรอคะ ถ้ามีก็ดีซิคะแต่อย่าลืมรับเบอร์ไปด้วยนน๊าเดี๋ยวส่งคืนให้ผิด! ; - )
ถูกต้องแล้วค๊าบบบ วันนั้นที่ยืนคุยกับคุณตุ๊กตา คือบี๋นึกว่าจะตอบยังไงดี มันกึ่งๆ อธิบายไม่ค่อยถูก...ha ha ha
ตึกที่นี่เห็นครั้งแรกจะดูแปลกตาค่ะ เพราะเป็นสไตล์ฝรั่งผสมจีน โดยเฉพาะที่ฮานอย เมืองเค้าทั้งเมืองจดทะเบียนเป็นมรดกโลกไปแล้วค่ะ ดังนั้นบ้านช่องของเค้าจะถูกอนุรักษ์ให้คงอยู่ในแบบดั้งเดิมได้อย่างสวยงาม
ha ha ha ไม่เป็นไรค้าคุณ shelter crew ขา จะญี่ปุ่นหรือเวียดนามก็ได้เที่ยวเหมือนกันแหละเนอะ สงสัยกลับมาคราวนี้เห็นทีต้องเปลียนกระปุกใหม่ เอาให้ใหญ่กว่าเดิม จะได้ใส่สตังค์ได้จุๆๆ เนอะ (อิอิอิ มันพอจะช่วยได้ไหมเนี้ย) แล้วอย่าลืมถ่ายรูปมาฝากเยอะๆ นะค่ะ และที่สำคัญอย่าลืมชิมอาหารเวียดนามมาเผื่อด้วยน้า เพราะโบอยากรู้จังเลยว่าที่โน้นกับบ้านเราอาหารเวียดนามของใครจะเด็ดกว่ากัน .....