สบายดี..(สวัสดี..) ที่ลาวใต้ค่ะ
เนื่องด้วยมีงานต้องที่ทำที่ประเทศเพื่อนบ้าน พอได้รับแจ้งว่าต้องไปลาว หัวใจก็ให้เหียวเฉาด้วยคิดว่าไม่เห็นมีอะไรให้ดูเลย แต่พอไปสัมผัสด้วยตัวเอง ต้องบอกว่าจะหาโอกาสไปเยือนอีกสักครั้ง..และครั้งหน้าว่าจะไปเวียงจันทร์ถ้าจะดี
ลาวเป็นประเทศที่เหมือนๆ กับชนบททางภาคอีสานของบ้านเรา แต่หลายๆ อย่างของเค้า..เรียบง่าย มีเสน่ห์จนเราหลงรักอย่างไม่รู้ตัว ไปทำงานครั้งนี้ที่ลาวใต้ค่ะ ณ เมืองปากเซ ที่ๆ มีโรงแรม 5 ดาวอันเป็นวังเก่าของเจ้าชีวิตลาว เมื่อก่อนชาวลาวเรียกว่า หอร้อยปล่อง หรือ หอที่มีหน้าต่างเป็นๆ ช่อง (ลองนึกถึงความยิ่งใหญ่ดูนะค่ะ) ปัจจุบันเป็นโรงแรมจำปาสักพาเลช ค่ะ ที่ๆ สมเด็จพระเทพฯ ท่านสเด็จมาประทับตอนเยือนจำปาสัก สวยงามค่ะ
ที่ลาวใต้จะขึ้นชื่อเรื่องน้ำตกนะค่ะ อันนี้น้ำตกคอนพะเพ็งที่ได้ชื่อว่าเป็นไนแองกาล่าเอเชีย เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ขวางลำน้ำโขงค่ะ ใหญ่จริงๆ และน้ำแรงมากๆ จ้า
พอดีตอนนี้น้ำเยอะ สีของน้ำก็จะเป็นสีโคลนด้วย เห็นไกด์บอกว่าถ้าเป็นหน้าแรงน้ำจะใสสวยมาก และน้ำไม่แรงเท่านี้ค่ะ
ตามมาด้วย น้ำตกตาดฟาน ค่ะ เป็นน้ำตกคู่ที่ตกจากปากปล่องภูเขาไฟที่สงบแล้วนะค่ะ ต้องปีนขึ้นไปชมตรงจุดสูงสุดที่ปากปล่องภูเขาไฟ น้ำตกจะตกลงไปในปล่องอ่ะค่ะ ชะโงกมองไม่เห็นด้านล่างเลย..ลึกมากกกก
ตามมาด้วย น้ำตกตาดเยือน อันนี้เดินไม่ลำบากเท่าไหร่ เป็นน้ำตกที่เห็นในโฆษณา รีเจนซี่ ค่ะ
น้ำตกแห่งสุดท้าย ชื่อน้ำตกตาดผาส้วม (ส้วมในภาษาลาวแปลว่าห้องหอนะค่ะ) เพราะลักษณะน้ำตกถูกน้ำเซาะหินจนมีลักษณะเป็นแท่งๆ คล้ายๆ ฝาห้องค่ะ แล้วก็มีตำนานรักแสนเศร้าคู่กันมาด้วย
ร้านอาหารที่นี่หากินยากค่ะ เพราะชาวบ้านเค้าหุงหากินกันเอง ไกด์แนะนำว่าร้านอาหารที่พอจะหาได้ก็จะเพียงร้านจิ้นดาด ที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมนัก ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเราก็จะไปลุยกันค่ะ แถมพี่ๆ เค้าอยากชิมเบียร์ลาวด้วย อย่างนี้ต้องไปคร้าบ (ว่าแต่ที่นี่มีกฎอยู่ว่า 5 ทุ่มยังไม่เข้าที่พัก ตำรวจเค้าจะคุมตัวไปนอนห้องกรงค่ะ) ไกด์สั่งนักหนาว่าพี่ กลับกันไวๆ นะคร้าบ ตอนเช้าผมไม่อยากไปรับมาจากห้องกรง 555 เพราะน้องไกด์ต้องพาพี่ๆ อีกกลุ่มไปบาร์รำวงค่ะ (ที่เที่ยวสุดหรูอีกแห่ง เพราะที่นี่ไม่มีดิสโก้ค้า)
อั้ยจิ้นดาดของเค้านี่ มันก็คือหมูกะทะบ้านเรานี่เองจ้า
เบียร์ลาว
ปิดทริปของเราด้วย เจ้าควายเผือกตัวนี้ เพราะท้องนาที่นี่ยังไม่มีใครใช้ควายเหล็กค่ะ
บ๊าย บายเมืองลาวค้า
สวยจังนะค่ะ...ดูท่าทางวัฒนธรรมเค้ายังเป็นแบบดั้งเดิม ไม่วุ่นวายเหมือนเมืองที่เจริญมากๆ เลยค่ะ
ขอบคุณคุณ Sebo ค่ะ ไปทำงานยังอุตส่าห์เก็บรูปมาฝากชาว Shelter ให้น้ำยายไหย....เหอ..ซู๊ดดดด
ใช่ค่ะ แม่น้อง austin ที่บ้านเค้าเงียบๆ คนก็ซื่อๆ ธรรมาชาติก็ยังสดอยู่มาก เมื่อวานก็ยังกลับไปคิดๆ อยู่ว่าจะพาเด็กๆ ไปเที่ยวซักครั้ง อยากให้เค้าไปเจอบรรยาการที่นิ่งๆ สงบๆ บ้าง ซึ่งมันต่างจากญี่ปุ่น อเมริกา แบบคนละขั้วเลย เพราะเด็กๆ ยังเคยถามว่าทำมัยเราต้องมาเที่ยวที่คนเยอะจัง? เค้ารีบไปไหนกัน? เราไม่ต้องรีบได้มั้ย?
เคยถามเค้าเหมือนกันว่ามาเที่ยวกันหนูสนุกมัย และหนูคิดว่าหนูได้อะไรบ้าง ลูกชาย 3 ขวบ ตอบว่า หนูไม่ชอบคนเยอะๆ ครับ และรถไฟฟ้าแบบนี้บ้านเราก็มี ของเล่นที่บ้านเราก็มี แล้วทำมัยหนูต้องมาที่ๆ คนเค้าพูดกันหนูไม่รู้เรื่องด้วยครับ..
ดูแล้วลูกๆ จะชอบเที่ยวบ้านเรามากกว่า โดยเฉพาะวัด ทะเล และภูเขา สวนสัตว์ก็ชอบ เพราะเรามักใช้คำถามเดียวกันนี้ถามเค้า (ซึ่งเราจะใช้ถามเด็กๆ ทุกครั้งที่เค้าออกไปรับประสบการณ์นอกบ้านอ่ะค่ะ) ลูกชายคนเดิมก็ตอบเราว่า หนูชอบไปไหว้พระครับ หลวงตาก็ใจดี ป้าๆ ลุงๆ ก็ใจดี หนูแจกขนมปังทำให้ปลาอิ่มไม่ต้องทนหิ้ว หนูก็เลยได้ความสุขกับบ้าน..หนูแบ่งความสุขให้แม่ด้วยนะ..
แหม..อาเฮียของเราน่ารักจัง คิดอะไรได้เกินตัว อย่างนี้ต้องปรบมือให้คุณแม่ด้วยค่ะ
คุณแม่ Austin ขา บางครั้งเค้าก็น่ารักค่ะ แต่บ่อยครั้งเค้าก็น่าขย่ำค้า (ทำมัยน้าลูกชายนี่พลังงานเค้าถึงเยอะๆ นะค่ะ ซนได้ไม่มีเหนื่อยเลย ส่วนแม่สิค่ะเหนื่อยมากค้า) แล้วน้อง austion เลี้ยงง่ายมัยค่ะคุณแม่ เค้ามีของเล่นชิ้นโปรดมั้ยค่ะ เพราะกำลังสงสัยว่าทำมัยเจ้าลูกชายเราเค้าถึงโปรดปรานรถมาก เด็กผู้ชายจะเป็นแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่าน้า
ขอบคุณคุณsebo ที่นำรูปสวย ๆ มากฝากพวกเราพอดี ป๊าผมเค้าชวนไปเที่ยวลาวเหมือนกันแต่ไปทริปกับพวกเพื่อน ๆ นักบิดนะคับผมยังไม่รู้ว่าจะได้ไปกับพวกเค้าด้วยริป่าว ดีที่คุณsebo นำมาให้ดู เลยไปตามป๊ามาดูด้วยกันได้รู้เยอะเลยคับ ขอถามนิดนุงนะ ถ้าเราไปเนี่ยจำเป็นมั้ยที่จะต้องมีไกด์ไปด้วย แล้วลาวใต้เนี่ยเป็นเมืองหลวงเลยรึป่าวหรือว่ายังมีที่เที่ยวอื่น ๆ อีกเช่น ลาวเหนือหรืออะไรประมาณนี้ขอข้อมูลหน่อยคับ
เดี๋ยวจะค่อยทยอยลงให้นะค่ะ เพราะหาข้อมูลไว้เหมือนกัน (ครั้งนี้ไปทำงานเที่ยวไม่ทั่วค่ะ ว่าจะไปอีก..) ประเทศลาวแบ่งออกเป็นลาวเหนือและลาวใต้ค่ะ ที่เราไปมาจะเป็นแขวงจำปาศักดิ์ เมืองหลวงคือเมืองปากเซค่ะ ส่วนตัวแล้วอยากให้มีไกด์ไปด้วยนะ เพราะเราจะได้ข้อมูลและคำแนะนำจากไกด์ (ซึ่งแปลกๆ น่าสนใจดีค่า 555) แถมการเดินทางหลายแห่งยังลำบากอยู่มากด้วย เพราะบ้านเค้าพึ่งจะพัฒนาการท่องเที่ยวอ่ะค่ะ นอกจากจะไปเที่ยวทางลาวเหนือ ซึ่งจะสะดวกสบายกว่า (แต่เร้าใจน้อยกว่า อิอิอิ)
ของลาวใต้ที่นี่จะขึ้นชื่อเรื่องดินแดนแห่งผืนป่า สายธารและน้ำตก ส่วนลาวเหนือ เวียงจันทน์กับหลวงพระบาง ซึ่งจะขึ้นชื่อว่าเป็นดินแดนแห่งขุนเขาและมรดกโลก
ประชาชน ของ ลาว ทางภาคเหนือ จะมีรูปลักษณ์ ที่ คล้ายกับ ชาวไทย เหนือ ส่วนทาง ภาคใต้ของ ลาว เมืองปากเซ , แขวง จำปาศักดิ์ ฯลฯ ก็จะมีลักษณะ เหมือนชาวไทย ภาคอีสาน ของบ้านเรา
ประเทศลาว แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 แขวง (จังหวัด) และอีกหนึ่งเขตการปกครองพิเศษ คือ1. นครเวียงจันทน์ (กำแพงเวียงจันทน์) เป็นเขตการปกครองพิเศษคล้ายกรุงเทพฯ 2. แขวงเวียงจันทน์ เมืองหลวง คือ เวียงจันทน์ 3. แขวงหลวงพระบาง เมืองหลวงคือ หลวงพระบาง 4. แขวงหลวงน้ำทา เมืองหลวงคือ หลวงน้ำทา 5. แขวงอุดมไชย เมืองหลวง คือ เมืองไชย หรือ เมืองอุดมไชย 6. แขวงบ่อแก้ว เมืองหลวงคือ ห้วยทราย 7. แขวงพงสาลี เมืองหลวงคือ พงสาลี 8. แขวงหัวฝัน เมืองหลวงคือ ซำเหนือ 9. แขวงเชียงขวาง เมืองหลวงคือ โพนสะหวัน 10. แขวงไชยบุรี เมืองหลวงคือ เมืองไชยบุรี 11. แขวงบริคำชัย เมืองหลวงคือ เมืองปากซัน 12. แขวงคำม่วน เมืองหลวงคือ เมืองคำบ่วน หรือ ท่าแขก 13. แขวงสะหวันนะเขต เมืองหลวงคือ เมืองสะหวันนะเขต 14. แขวงสาละวัน เมืองหลวงคือ เมืองสาละวัน 15. แขวงเซกอง เมืองหลวงคือ เมืองเซกอง 16. แขวงจำปาศักดิ์ เมืองหลวงคือ เมืองปากเซ 17. แขวงอัตปือ เมืองหลวงคือ อัตปือ และ เขตปกครองพิเศษ คือ ไชยสมบูรณ์.
ลาวตอนใต้ ของ เมืองปากเซ และ แขวง จำปาสัก อาทิเช่น ปราสาท วัดภู หรือ วัดพู ซึ่งได้สร้างไว้ก่อน สมัยในยุคขอม ที่เจริญรุ่งเรือง ก่อนสร้าง นครวัด นครธม อีกทั้ง ความสวยงาม และ ยิ่งใหญ่ของ น้ำตก คอนพะเพ็ง ที่เป็น น้ำตกที่ใหญ่ที่สุด แห่งเอเซีย ซึ่งได้ สมญานามว่า น้ำตก ไนแองการ่า แห่งเอซีย
น้ำตก หลี่ผี น้ำตก ที่เกิดจาก พลัง แห่ง น้ำโขง และหลาย ๆ เกาะ ซึ่งเรียกว่า มหานที สี่พันดอน จนเป็นที่ มาของ น้ำตกหลี่ผี
น้ำตก ตาดฟาน ซึ่งเป็น น้ำตก ที่สูง ที่สุด ใน ประเทศ ลาว มีความสูง 120 เมตร ได้มีสัตว์ป่า (ฟาน) พลัดตกมาตายจำนวนมาก จึงเรียกว่า น้ำตกตาดฟาน
ในบริเวณไกล้เคียงกัน น้ำตกตาดเยื้อง หรือ ตาดเยื้อง น้ำตก ที่มีละอองน้ำ สวยงาม แห่งนหนึ่ง ของ ลาว พร้อม ด้วย อุทยานบาเจียง ที่มี น้ำตกผาส้วม หรือ ผาส่วม ตาดผาส้วม ตาดผาส่วม ความหมายเดียวกัน ในที่แห่งนี้ ได้จำลอง ชนเผ่าลาวใต้ ไว้
คุณ sebo น่าสนใจจังเลยค่ะ ยังไม่เคยไปเลย เห็นแล้วบรรยากาศน่าจะเหมือนเชียงใหม่บ้านเราใช่ไหมค่ะ คิดว่าคงน่าเที่ยวกว่า พนมเปญ เมื่อ 2เดือนที่แล้ว ไปพนมเปญมาค่ะ บ้านเขาcopy เก่งมากๆๆเลยค่ะ ถ้ามีโอกาสได้ไป ต้องไปชมพระราชวังนะค่ะ แล้วจะกลับมาพูดว่า เอ!! ทำไมเมื่อวันพระแก้วบ้านเราเลย (วัดพระแก้วของเราสร้างก่อนเป็นร้อยปีค่ะ) อ้อ!! อีกอย่างถ้ามีโอกาสไป แล้วต้องพาเด็กๆๆไปด้วยล่ะก็ โปรดระวัง เกี่ยวกับการจ่ายเงินค่า วีซ่านะค่ะ เพราะเด็กจะฟรี แต่เขาจะเรียกเก็บนะค่ะ 10 $ อย่าไปยอมน่ะค่ะ เพราะเราเจอมากับตัว ในวีซ่าเขียนว่า ฟรี แต่มาเก็บจากเรา 10 $ ก็เลยถามว่าทำไม เขาก็คืนให้ 5 ดอล์ล่า เราก็มองหน้าเขา แล้วเขาก็ยื่นให้ใต้โต๊ะ อีก 5 ดอล์ลา ถามมาบอกเราว่า drinking water ฮิๆๆๆ
คุณseboดีจังเลย ที่เก็บบรรยากาศดีๆมาให้ สวยมากเลย ยังไม่เคยไปลาวเลยค่ะ แล้วเฮียกับสาวน้อยมีคนดูแลให้ใช่ม่ะเลยไม่ต้องห่วงมากเนอะ
เห็นแล้วอยากกลับไปทำงานบ้างจังเลย เมื่อก่อนเป็นแอร์ค่ะได้ไปเที่ยวด้วย ตอนนี้เศร้าเลยลาออกมาเลี้ยงลูก
แล้วเก็บภาพมาฝากอีกน้า
ขอบคุณหลาย ๆ เด้อคุณsebo (อินไปหน่อย) ได้ความรู้เยอะและเป็นประโยชน์มาก ๆ เลยคะ รู้สึกว่าป๊าดอสจะไปหลวงพระบางนะครับเป็นลาวเหนือใช่ป่าว จะขับเวสป้าไปกันคับ ประมาณ10คัน จากสุราษฏร์เลยและตามไปสมทบกับเพื่อน ๆ ตจวอื่น ๆ ที่จะไปร่วมทริบกันด้วยคับ ผมเลยอดไปด้วย(ป๊าผมเป็นหัวหน้าชมรมเวสป้าสฎ บ้าระห่ำมาก) ขอบคุณสำหรับข้อมูลคุณsebo เก่งจังรู้ทุกอย่างจริง ๆ ((((((((((นับถือ)))))))))))))
งั้นเรามาต่อด้วยข้อมูลของลาวเหนือกันนะจ๊ะ โอ้โห! ขับเวสป้าไปกันน่าตื่นเต้นจังเลย เอาไว้ถ้าป๊ากลับมาแล้วอย่าลืมแวะเอาภาพและเรื่องลาวมาฝากกันบ้างนะจ๊ะ
ชาวลาวหรือชาวอาณาจักรล้านช้าง แรกทีเดียวอาณาจักรล้านช้างมีชื่อเรียกวาส “เมืองชวา” อันเนื่องมาจากมีชาวชวาอาศัยอยู่มากกว่ากลุ่มอื่น ในปี พ.ศ. 1900 เปลี่ยนมาเป็นชื่อ เมืองเชียงทอง กระทั่งกษัตริย์ขอมได้พระราชทานพระพุทธรูปองค์หนึ่ง มีชื่อว่า พระบาง เป็นพระพุทธรูปศิลปะสิงหล เจ้าฟ้างุ้มจึงทรงเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น “หลวงพระบาง”
• ปี พ.ศ. 2088 พระเจ้าโพธิสารราชเจ้า โปรดฯ ให้ย้ายเมืองหลวงของอาณาจักรล้านช้างไปอยู่ที่เมืองเวียงจันทน์ แม้หลวงพระบางจะไม่ได้เป็นเมืองหลวงต่อไป แต่เจ้ามหาชีวิตยังคงประทับที่หลวงพระบาง
• ต่อมาอาณาจักรล้านช้างแตกออกเป็นสามอาณาจักร คือ
1.อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง
2.อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์
3.อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์
• กษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้าง ยังคงสืบทอดราชบัลลังก์กระทั่งถึงยุคสิ้นสุดของราชวงศ์อันมีสาเหตุหลักมาจากตกเป็นเมืองขึ้นของสยาม เวียตนามและฝรั่งเศส
• เหตุนี้เองหลวงพระบางจึงมาความเป็นมายาวนาน เป็นราชธานีเก่าแก่ วัดวาอารามมากมาย และมีธรรมชาติที่วิเศษ
หลวงพระบางได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกด้วยเหตุผล คือมีวัดวาอารามเก่าแก่มากมาย มีบ้านเรืออันเป็นเอกลักษณ์โคโลเนียลสไตล์ ตัวเมืองตั้งอยู่ริมน้ำโขงและน้ำคาน ซึ่งไหลบรรจบกันท่ามกลางธรรมชาติอันงดงาม และชาวหลวงพระบางมีบุคลิกที่ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นมิตร มีขนบธรรมเนียมประเพณีที่งดงาม
• ในขณะที่มรดกโลกแห่งอื่นอาจได้ขึ้นทะเบียนอย่างจำเพาะเจาะจงในโบราณสถาน ธรรมชาติ แต่หลวงพระบางทั้งเมือง ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกของมวลมนุษยชาติเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองที่ได้รับการปกปักรักษาที่ดีที่สุดในเอเชียตะวันออกเชียงใต้
• สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ในหลวงพระบาง ซึ่งเป็นราชธานีเก่าแก่ คือการเที่ยววัด ซึ่งมีศิลปะงดงาม มีขนากระทัดรัดไม่ใหญ่โต แม้ว่าจะมีวัดต่างๆมากมายถึง 40 วัด แต่ที่เที่ยวชมเด่นๆ จะอยู่ที่วัดเชียงทอง วัดภูษี วัดวิชุนราช วัดใหม่สุวรรณภูมาราม พระราชวังหลวง ถ้ำติ่ง น้ำตกกวางชี ช่วงท้ายๆ หามีเวลาเหลือมักจะไปซื้อของฝาก ในตลาดหรือในหมู่บ้านต่างๆ
• แหล่งท่องเที่ยวของเมืองหลวงพระบางมีมากมาย แค่เที่ยววัด ดูสถาปัตยกรรมโบราณก็เกินคุ้ม หรือจะไปนั่งเรือล่องชมบรรยากาศของสองฝั่งแม่น้ำโขง ก็สามารถไปสอบถามราคาเรือที่ท่าวัดเชียงทองกันได้ หากจะไปชมน้ำตก ที่นี่ก็มีน้ำตกตาดกวางสี แต่ก็ต้องรถออกไปนอกเมืองถึง 30 กิโลเมตร ถ้าในตอนเช้า ก็ต้องไปตักบาตรข้าวเหนียวซึ่งทุกๆวันจะมีพระและสามเณรนับ 400-500 รูปจะออกมาบิณฑบาตรเป็นแถวยาว ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามมากๆ ถ้าเป็นตอนกลางคืนก็ไปช้อปปิ้งที่ถนนคนเดินหรือไนท์มาร์เก็ต รับประกันว่าทุกคนจะสนุกสนานกับการเที่ยบเงินบาทเป็นเงินกีบ สินค้าที่ไนท์มาร์เก็ตก็ต่อรองกันได้ หากต้องการเที่ยวแหล่งบันเทิง ก็มีค่ะ รับประกันว่าท่านจะสนุกสนานกับการเต้นท์จังหวะบาทสะหล๊บ แต่บอกก่อนว่าปิด 5 ทุ่มนะ....
ภาพสวยเช้งไปเลยค่ะ ข้อมูลเพียบ ไปเป็นไกด์ได้เลยค่ะ คุณ sebo ตุ๊กตาเคยไปแต่เวียงจันทน์ ข้ามไปทางหนองคายน่ะ ไม่ค่อยต่างจากบ้านเราเท่าไร แต่ดูว่าบ้านเราจะเจริญกว่าเยอะ ขอชมนิดนึง ผู้หญิงลาวสวยจัง ได้ไกด์สาวลาวอารมณ์ดี ทริปนั้นเลยดูมีสีสันขึ้นเยอะเลยค่ะ แต่อาหารทานค่อนข้างยากจัง...ผอมไปตั้ง 2 ขีดเลย
เห็นด้วยค่ะคุณตุ๊กตา ที่น่าค่อนข้างจะหาอาหารทานยาก ส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาหารพื้นบ้าน หรืออาหารสดที่ต้องซื้อไปประกอบอาหารเอาเอง เรายังเดินหาร้านก๋วยเตี๋ยว บะหมี่เกี๊ยวซะทั่วเลยแต่ก็อดค่ะ 555 (พอดีครั้งนี้มาทำงานเกี่ยวกับการศึกษา..ทางทีมงานเค้าเตรียมอาหารไว้เพียบพร้อมมาก ก็เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องนี้ค่ะ) พวกมาม่าหรือไอศครีมที่นี่ก็จัดว่าเป็นของฟุ่มเฟือยราคาแพงมากทีเดียว การใช้ชีวิตของเค้ายังเป็นแบบพื้นบ้านอยู่มากอ่ะนะจ๊ะ วันนี้เอารูปสาวน้อย (น้อยจริงๆ) ตัวเล็กๆ ที่มารำต้อนรับมาให้ชมค่ะ
สงสัยต้องให้ "ชายสี่หมี่เกี๊ยว" ไปเปิดสาขาที่โน่นเนอะ น่าจะขายดี แต่ต้องเปลี่ยนชื่อซะหน่อยเอาเป็นอะไรดีน๊า (แม่ตุ๊กตา...น้องออโต้ช่วยแม่คิดหน่อย / น้องออโต้...ได้งานเลยเรา)
อืม...อืม...บักอ๋ำสี่หมี่หมูต่อน...ดีมั้ยแม่ (อิอิ)
((แค่ได้ยินชื่อก็หิวแล้วค้า...ส่งขาหมูมาซะดีๆๆๆ อิอิอิ.. ))
จึ๋ย...อุตส่าห์ซ่อนขาหมู ให้เห็นแต่ซาลาเปาแล้วนะ ถ้าเจอกันสงสัยเสร็จแน่เลยเรา...
ขอแก้ไขหน่อยนะค่ะ ที่โรงแรมจำปาสัก เค้าเรียก หอร้อยปล่อง หรือ หอที่มีหน้าต่างเป็น 100 ช่อง ค่ะ
ภาพตอนกลางวัน และบรรยากาศประเทศลาวยามเช้า ที่นี่มีวัดเยอะเลย มองไปทางไปก็จะเจอวัด แถมตอนเช้าๆ เราจะเห็นควันไปจากทุกหลังคาเรือน เพราะเค้ายังจุดเตาฟืนกันอยู่ นอกจากร้านอาหารใหญ่ๆ หรือโรงแรมเท่านั้นค่ะที่ใช้แก๊สหุงต้มอาหาร
บรรยากาศยามเช้าที่จำปาสัก เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองหลวงของลาวใต้ เงียบสงบดีจ้า
แม่ญิงลาว ชุดราชการที่นี่ผู้หญิงต้องนุ่งซิ่นนะค่ะ (ถึงจะถือว่าสุภาพค่ะ) ในภาพสาวๆ เดินตลาดเช้าค่ะ ยามเช้าที่นี่เค้าทานขนมปังฝรั่งเศลกันหาปาท่องโก๋ไม่เจอเลยจ้า ...