l;o

พอดีถอยรถสามล้อมาให้ออโต้เลยต้องพาไปลองเครื่องซะหน่อย

แนะนำพี่เทอร์โบกันหน่อยเป็นเครื่องเทอร์โบ 2 แรงมือ (มือแม่เอง น้องออโต้ขี่ไม่ถึง)ขับเคลื่อน 3 ล้อ กี่สูบน๊า อ่อไม่ต้องสูบ อิอิรูปทรงสวยงาม หลังคาเปิดประทุน รับลมธรรมชาติโฉบเฉี่ยวไม่เหมือนใคร ปลอดภัยด้วยเบลท์รอบเอว พร้อมแล้วไปกันเลยนะคร้าบ"

 

น้องออโต้เช็ครถซะหน่อย

"วันนี้อากาศดีจริงๆเลย ดูต้นไม้ข้างทางไปเรื่อยๆ

คนไม่เยอะเท่าไหร่ มีดอกไม้สีชมพูร่วงเป็นระยะๆ"

"ไปทางนี้เลยคร้าบแม่ ตรงโลดครับ ไม่มีหลง"

"อ้าว!ไหงมาโผล่ที่เสาชิงช้าอะเนี่ย แย่แล้ว"

"ว๊า!เห็นทีต้องถามทางซะหน่อย อ๊ะเจอละ"

"พี่ๆสนามเด็กเล่นไปทางไหนคร้าบ"

"พี่เอาแต่ยิ้มไม่ตอบสักคำเลยอะ"

น้องออโต้จะสะกิดก็ไม่กล้าปล่อยแฮนด์

เลยต้องใช้มือที่สามสะกิดซะเลย อิอิ

"พี่เค้าไม่ตอบอะ ไปเองก็ได้"

"อ้าว!นี่อะไรอีกเนี่ย อนุสาวรีย์ชัยฯ มาได้ไงเนี่ย

มึนละหลงไปกันใหญ่ จะถึงมั้ยเนี่ย"

"ไปทางไหนอีกดีเนี่ย"

"มองไปมองมามีแต่สัญญาณไฟ ถามใครดีเนี่ย"

"อ๊ะ...เจอจราจร milky way แล้ว ไปถามดีกว่า"

"จราจรใจดีกั้นรถให้น้องออโต้ตรงไปข้างหน้า

พี่เสื้อแดงบอกน้องออโต้ให้สู้ๆนะ

ส่วนสาวน้อยผมเหลือง ขอซ้อนน้องออโต้ไปด้วย

แต่ไปไม่ได้ พี่เทอร์โบนั่งได้คนเดียว

วันหลังน้องออโต้จะขับรถสปอร์ตมารับนะจ๊ะ"

"เย้...เย้ ถึงหน้าเมืองจราจรจำลองแล้ว"

"คราวนี้ไม่มีหลง เลี้ยวไปทางขวาอีกหน่อย

ก็ถึงสนามเด็กเล่นแล้วคร้าบ"

เด็กเล่นกันเยอะมาก แม่เห็นเครื่องเล่นอันนี้มันว่าง

เลยจับน้องออโต้เล่นซะเลย

ออโต้: เล่นหยั่งงี้แน่เหรอแม่

แม่ตา: จ้าลูก ก็เหมือนรถไฟไง

แม่ตาพูดแบบมั่นใจ แต่น้องออโต้ทำหน้างงๆ

ออโต้: "ไม่เห็นมีใครมานั่งรถไฟน้องออโต้เลยอะแม่"

สักพักพี่สาวด้านหลังที่มากะพ่อก็มายืนมอง

ด้วยสายตาแปลกๆแม่อุ้มน้องออโต้ออก

พี่สาวคนนั้นก็เดินเหยียบยางแล้วก็ก้าวๆๆ

"แป่ว...เค้าเล่นกันหยังงี้นี่เอง"

น้องออโต้หันไปมองแม่แล้วพูดว่า

ออโต้: "ไหนแม่บอกว่าเล่นแบบรถไฟไงหล่ะ"

แม่ตาทำหน้ากลบเกลื่อนแล้วบอกกลับมาว่า

แม่ตา: "อ้าว...รถไฟไงลูก น้องออโต้รถไฟใต้ดิน

ส่วนพี่เค้าเป็น BTS ไงละจ๊ะ"

"น้าน...ตอบไปได้นะแม่ เฮ้อ"

หลังจากนั้นไม่นานก็เจอกะพ่อต่อจนได้

ดีน๊าที่ได้น้องออโต้นำทาง แม้จะหลงไปบ้างก็ตาม

อ๊ะ...ลืมเล่าไปนิดนึง

น้องออโต้ทำหมวกคู่ใจใบเก่งหล่น

ตรงไหนก็ไม่รู้ เราเล่นไปซะหลายที่

พอบอกพ่อต่อ พ่อต่อรีบย้อนกลับไปดูให้

แล้วก็เจอจนได้ วางที่ตอไม้ข้างทาง

คงมีคนเห็นหล่นเลยวางไว้

พอพ่อต่อเอากลับมาให้ แต่นั้นยังไม่จบ

รองเท้าน้องออโต้หล่นตรงไหนก็ไม่รู้ข้างนึง

เดือดร้อนพ่อต่อต้องย้อนกลับไปหาอีก

ก็เจอจนได้ งานนี้พ่อต่อได้เหงื่อเต็มๆเลย

แต่ไม่บ่นซักคำ เราสองคนรอดตัวไป

ขอบคุณพ่อต่อที่น่ารักนะจ้ะ